نگاهی بر نارسایی رسانه ای

نگاهی بر نارسایی رسانه ای هنوز سالیان درازی از نظریه دهکده جهانی مارشال مک لوهان نگذشته که جمله معروف او یعنی «رسانه خود پیام است» مفهوم مؤثرش را بر انسان معاصر و ارتباطات وی گذاشته و بازتاب اندیشه هایش در اقصی نقاط جهان که امروزه به مدد رسانه ها به یک دهکده کوچک مبدل شده،

کد خبر : 3243
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۸ - ۸:۱۸

نگاهی بر نارسایی رسانه ای

هنوز سالیان درازی از نظریه دهکده جهانی مارشال مک لوهان نگذشته که جمله معروف او یعنی «رسانه خود پیام است» مفهوم مؤثرش را بر انسان معاصر و ارتباطات وی گذاشته و بازتاب اندیشه هایش در اقصی نقاط جهان که امروزه به مدد رسانه ها به یک دهکده کوچک مبدل شده، طنین انداخته است. لوهان ،در نظریه بعدی خود از رسانه های سرد و گرم نام می برد و می گوید: منظور از رسانه های سرد (مثل تلویزیون و تلفن) رسانه هایی است که مخاطب آن می بایست با بهره گیری از قدرت تخیل، حلقه مفقوده را در پیام ها شناسایی کند و حجم گسترده ای از اطلاعات را بر اطلاعات داده شده، اضافه نماید تا مفهوم آن را دریابد.

امّا رسانه گرم (مثل مطبوعات و کتاب) رسانه ای است که تنها یکی از حواس پنج گانه مخاطب را در نهایت تکامل و قدرت به کار می گیرد. رسانه گرم چون با حجم زیادی از داده ها همراه است و از نظر بیان مقصود کامل تر می باشد، خلائی را در گیرنده پیام باقی نمی گذارد تا به واسطه دخالت مخاطب تکمیل شود؛ لذا رسانه گرم دارای پیام کامل تری بوده و امکان تفسیر و نتیجه گیری را در مخاطب به حداقل می رساند.امّا تقسیم بندی ذاتی رسانه ها به معنای مطلق پیام، شامل رسانه های رسا و نارساست که هر دو با ویژگی جاذبه خود می توانند ،انسان معاصر را به راه ؛ یا بیراهه بکشانند!!

آنچه اهمیت ویژه دارد ؛این است که در عصر انفجار اطلاعات، رسانه ها قابلیت شگرفی دارند که هم قادرند پیامبر گونه، با تجهیز به معجزه رسانه رسا، اعجاز بیافرینند و با حرکت در مسیر متعالی پیام رسانی، مخاطبان را به مصداق «یخرجهم من الظلمات الی النور» روشنگرانه به اوج سعادت و سلامت ارتقا  دهند و هم می توانند ابلیس وار با تجهیز به جادوی تلبیس و ترفند که ازقضا جاذبه هایی شورانگیز دارد  ؛ همانند سامری های ساحر و دجّال های دژخیم، مُفسًر «یخرجونهم من النور الی الظلمات» مخاطبان باشند و دهکده جهانی را با رسانه هایی که با ذات فریب و نارسایی پدید آمده اند و درادبیات سیاسی وعلوم اجتماعی معاصر؛ “پروپاگاندا” نامیده می شوند؛ به لبه پرتگاه تاریکی و تردید تنزل دهند.”پروپاگاندا”که شکلی منسجم وهماهنگ ازتبلیغات گسترده و وقیحانه سیاسی است ،نوعی بنگاه دروغپردازی آشکارمی باشد که طی آن می خواهدتمام یا پاره ای ازافرادجامعه راتحت پوشش تبلیغی ونهایتا تاثیرقراربدهدوباترفندهای مزورانه، قدرت وقابلیت شگفتی در کوچک انگاری وبزرگنمایی رخدادهادارد.

این پدیده باورپذیری وجلب اعتمادمخاطب، هنریست که متاسفانه دررسانه های مابه دلایل مختلف وعمدتا ضعف مفرط اقتصادرسانه !!کمترموردمداقه واقبال واقع شده است.

مقام معظم رهبری درهمین باب فرموده اند:” امروزدردنیا باپروپاگاندا،وشیوه های پیچیده تبلیغاتی، سیاه راسفیدوباطلِ مطلق را، حق؛ جلوه  می دهند،امامتاسفانه،بسیاری ازدستگاه های ما،کارهای رسانه ای دقیق وهنرمندانه وموضوع جلبِ اعتمادِ عمومی را، دستِ کم گرفته اند.” تردیدی نیست که وضعیت امروز رسانه ها با وجود انواع پیام رسانان و اقسام ابزار پیام رسانی در عرصه های مکتوب و مجاز که متشکل از رسانه های سیاه و سفید و رسا و نارسا و در یک کلام نورانی و ظلمانی است؛ به گونه ای است که هر دو طیف می توانند به مدد معجزه و یا به جذبه جادو، اثرات مخرب یا سازنده خویش را در دهکده کوچک جهان امروز بر جای بگذارند.بی شک همان گونه که مقام معظم رهبری، براین موضوع وبُرنده بودنِ سلاحِ تبلیغات صحًه گذاشته و فرموده اند: « اهالی مطبوعات جزو جدی ترین قشرهای جامعه هستند» لذا ما اهالی اقلیم رسانه مکلفیم تا علی رغم شرایط سخت و تنگناهای موجود و پذیرش خطرات این راه خطیر، با درستی و راستی، رسانه های خود را به سمت رسایی هدایت کنیم و هرگز بخاطر تنگناهای مادی ومعنوی وکاستی های فراوان وناملایماتی  های بسیاراین پیشه پاک ؛بر مدار ناراستی و نادرستی و در یک کلام نارسایی رسانه ای نگردیم و بکوشیم که با جدی گرفتن عرصه خبر و پیام و پیامبری در این حوزه، رسایی رسانه هایمان را جدی بگیریم.

چه این که به قول مولانا:

جان چه باشدجزخبردرآزمون

هرکه راافزون خبر،جانش فزون

اقتضای جان چوای دل آگهیست

هرکه آگه تربود جانش قویست.

  یاعلی مدد

مرتضی دهقان آزاد

برچسب ها :

ناموجود